طراوت‌نوشت

2010-12-18T08:25:00.002+03:30

اخي چقدر دلم برا اينجا تنگ شده بود
حيف وبلاگ به اين ماماني نيست خواننده نداره؟

2010-09-19T14:50:00.002+04:30

اين بچه كوچيك يه رقيب پيدا كرده تو مايه هاي يه خواهر و برادر كوچيكتر،
ايميل پشتيبانش هم كه هميشه ساين اين بود يه رقيب مهمتر كه مهمتريش به ناشناسيشه و دائم اون ساين اينه.
ولي من براي اينكه به ب.ي ب.ي س.ي ثابت كنم سرنوشت وبلاگم به اون وبلاگها دچار نشده
اون وبلاگهايي كه اولش دچار ذوقيدگي ميشن بعد تارعنكبوت برشون ميداره هر از چندي ميام و اعلام وجود ميكنم
سو
من هستم

والا

2010-08-16T09:33:00.003+04:30

كاش ايميلامون يه استاتوس داشت كه دوست من رفيق من آقاي من خانم من جون بچه هات قسمت آخر سريالها از داستانش گرفته تا عكسش تا فيلمش برام نفرس
آخه بلكه يه بدبختي تنها هيجان قلب واموندش برا خونه رفتن اينه كه لباساشو بكنه و چايي بزنه و قصه رو دنبال كنه.

هيجانهاي آدمو شهيد ميكنن و آدمو مجبور ميكنن به عشق غذا بره خونه و رژيمه رو بيخيال شه.

حالا همكاره رو بگو از ينگه دنيا اومده با آب و تاب قصه سرياله رو كه تا آخر ديده تعريف كنه... منم كه بي طاقت كلي استقبال ميكنم كه بگه ،بدش تو دلم فحشش ميدم كه بيفرهنگ!

من واينهمه خوشبختي محاله

2010-07-28T19:08:00.002+04:30

يه عالمه يه عالمه يه عالمه دوست جديد پيدا كردم يهويي و يجا
وايييييييييييي

بعد از چند سال دست از زلفون سياهم برداشتم و از اينهمه انس و الفته گذشتم و ...
نه كوتاش نكردم يعني عمرا تا زماني كه شاهين ن.ج.ف.ي كوتاهش نكرده موهامو كوتاه كنم
اونم كه معلومه كي قراره كوتاه كنه پس ...
خلاصه يه رنگ قهوه اي مامان گذاشتم روشون
البته حسادت يكي از انگيزه هاي اصليش بود ;)

بعد چند سال دوباه مارمولكو ديدم چه كيفي كردمو چقدر چسبيد
واي اولين بار كه ديدمش چييقدر بچه بودم و خيلي ها رو نفهميده بودم واي خواهق مادق
جشن نيمه شعبونشم كلي حال داد. جدا كه بايد حرف امام موعود رو از امثال كمال تبريزي بشنويم تا برخي ها
راستي منم اينجا تولدشو بهش تبريك ميگم
گرچه كوچكترين ذهنيتي ازش ندارم
البته بجز اونچه تو فيلم مارمولك كمال تبريزي ديدم

.

2010-07-15T09:47:00.000+04:30

بيرون كشيد بايد از اين ورطه رخت خويش... آن هم از نوع اجباري

كفشهايم كو؟

2010-07-13T09:03:00.002+04:30

اگه اين مرز بين رفتار و شخصيت و اين تعريفها و اين ... رو بذاريم كنار و اصلا يه طعريف جديد از خودمون در كنيم كه واحد شخصيت در مغياس روز رفتار است. اين شخصيت(در مغياس روز) رابطه مستقيمي با كفشها دارد و اين هم به اين ارتبات به اين دارد كه از آنجائيكه تمام طول روز در مقابل آئينه يا انواع شيشه هاي رفلكس قرار نداريم (چون نميتوانيم قرار داشته باشيم) تنها بخشي كه از بدن و لباس آن كه توسط خود شخص به وضوح رويت ميشود مچ پا به پائين است.
و باز هم از آنجائيكه رفتار آدمي از طرز تلقي خودش از ظاهرش خيلي نشات ميگيرد و در بخش اعظمي از روز فرد تنها از روي كفشهايش رو خودش طلقي ميكند پس كفشها خيلي در رفتار روزانه و احساسات روزانه نقش دارند.
مقايسه كنيد احساس خودتان را هنگامي كه كفش اسپرت ميپوشيد با پاشنه بلند يا تخت...
و ببينيد ميزان ذوقتان را در مورد لباس نويي ها كه در مورد كفش كلا يه طور هاي ديگري است.
.
.
.
حالا ائمه معصومين كه هميشه كفشهايشان پاره بوده ولي خودشان آدمهاي خوبي بودند از اين قاعده مستثني حستند.
.
.
.
حالا كه آنها ميروند سانديس بيت(كدوم بيت؟ همون كه رنگارنگه) المال نظامشان را ميوخورند و ميگويند حرفي هست؟ من هم چند غلط املائي داشتم
حرفي هست؟

اينم بمونه

2010-07-05T09:42:00.002+04:30

من ميگفتم شب عشق با اين سياهي،
نداره ترسي برام وقتي تو ماهي

تو ميگفتي آره من ماهم ولي،
تو اومدي آسمونت رو اشتباهي

انزوا

2010-06-07T15:20:00.003+04:30

جمله هاي بدون فعلي كه اينجا و اونجا و تو ذهنمه
پرهيز از ديدار حتي شاگرد سوپر ماركت كوچه وقتي گوجه فرنگي ها رو برا هزارمين بار مرتب ميكنه تا آمار همسايه ها رو
نخ سيگاري كه امروزاز روي ميز خانم "ر" كش رفتم
اهدا كردن بليطهاي تئاتري كه از دست خود رضا كيانيان داشتم
دعوا نكردن با عليرضا همكار غير مشترك المنافع براي چند روز
و و و
يعني چند وقتي خبري از من نيست و دارم ...ميرم......

دنيا

2010-05-24T17:39:00.001+04:30

موقع حرف زدن با نزديكترين دوستت بايد ديكشنري چك كني......
به كجا كشيد كارمون

2010-05-01T16:51:00.002+04:30

تازه لحافت رو گرم كردي و رو كانايه مچاله شدي و چشات داره گرم ميشه كه عشق ديالوگ بن كينگزلي و مارك روفالو هوشيارت ميكنه كه پاشي بري در اتاق خواب رو باز كني و كامپيوترو روشن و جلو عقب كه بلكه اينبار حاليت شه اينا چي بهم ميگن.
ده بيس دقيقه بد يه صداي انفجار كوچولو از حموم اتاق خواب ميشنوي و بدون اينكه خودت رو تكون بدي فكر ميكني دوش از بالا افتاد تو سر سراميكهاي كف... داري بخودت ثابت كني كه لئوناردو ديكاپريو همون تده - چون تو دوست داري باشه- كه يه صداي شترق ديگه مياد وه بازهم بيتفاوت ميگي حتما دوشه موقع افتادن تعادل آبكش بلنده رو بهم زده و اون الان ديگه نتونسته مقاومت كنه و افتاده...همينطوري هي ناراحته تفنگ پلاستيكي تد هستي - دوست دارم تد صداش كنم حرفي هست؟! - يهو صداي انفجار وحشتناكي ديوونت ميكنه و تازه بعد اينهمه ماجرا نگران جن ميشي و ميري داداشي رو بيدار ميكني كه بياد در حموم رو باز كنه كه شعله هاي آتيش رو ميبيني.
ترسون و لرزون و دادون و بيدادون هرچي آشنا تو تهرون داري رو ميكشوني خونه و آتيش خاموش ميشه و كل خونه ات با گاز كربنيك به گند كشيده ميشه (اين از سوختن بدتره) و تو هنوز تو فكري كه عزيزم تد....

Sasy and friends

2010-04-04T14:26:00.001+04:30

توضیح: دنیایی وجود داره که هرگزفرصت تجربه کردنش رو به شخصه نداشتم -الان هم برای تجربه کردنش خیلی دیره- و اون در یک کلام عبارته از در و داف بازی و صفات و حالات ارتباطات و طرفین اون که عبارتند از 1- دختر (در و داف) و2- پسر (در و داف باز) ، اخیرا فرصتهایی پیش اومده که از نزدیک با آدمهای این دنیا آشنا شم و نکته ای که بسیار برایم در این رابطه جالب است تفکر پسر نسبت به دختر و طرز برخوردش با او است.اونچیزی که دیدم بیش از پیش به لیریکهای شاهکار ساسی مانکن (و برخی دیگر) شبیه است.
به شرح زیر:

1- "یه زحمتی بکش. شما خارجکی نشو و فارسی صحبت کن و تو به ما این تریپی فاز بده": وقتی بلافاصله تو ذوق دختری میزنند که میخواد یه کم کلاس بذاره (کاری که در اکثر مواقع خودشون انجام میدهند)
2-"نکنه گریه کنی یهو ریمل چشات بریزه" زمانی که پسر نهایت جنتلمنگی اش را ابراز میکند.
3-"اصلا میخوای برم بسوزونم سیم کارتم رو؟" اشاره به طرفداران بیشمارش و منت گذاشتن بر سر دختره با کمی چاشنی مهربونی
4- "عاقد منتظره چشاشو به لب دوخته بله رو بگو د پدرسوخته" وقتی بقول خودشان در فاز عروسی مروسی هستند و گاهی یه حج عمره هم مهر دافشان میکنند.

5- "توشون متوسط و یکمی خل دارن بدون استثنا همشون عاشق گلزارن" بارز ترین توصیشان از دخترها به عنوان موجودی خنگ

6-"همگی بیایم وسط مسط بکنیم جسد مسد دخترها رو" خود دخترکش بینی

7- "من یه اختراع 6 و 8 ایم که ورژن بالاترمو نمیفروشن" بدون شرح

8- " بابا اسمش موشول نیس منیژه است و ..." وقتی به اصطلاح له میکنند.

9- "ناخنهای مصنوعیش هم اصله ، بدجور به دل ما وصله" عشقولانه میشوند.

10- "دوست دارم فقط واسه من بپوشی لباسای شب تنگو" در مورد این قسمت کمی گیجم زیرا اصولا کارکرد داف برایشان ویترین است.

در آخر: گمان کنم در ناخوداگاهم به این دنیا گرایش دارم ... داغون، نهایت، نابود و زندگی.

این قبله هر قافله

2010-03-31T10:44:00.003+04:30

آخر کیف اون زمانیه که بعد اینکه چند روز عین بچه ها براش اخم میکنی ، اونهم برای یه موضوع غیر منطقی یا به قول خودش خلاف مصلحت، بهت حال میده و با یه سورپریز باور نکردنی از دلت در میاره و یه دست رو سرت میکشه . تو آروم اخمهاتو باز میکنی و یه آه از سر آسودگی میکشی و هدیه اشو محکم بغل میکنی و میری دنبال بازیت...

رهائیم آرزوست

2010-02-01T10:47:00.003+03:30

برخی عادتها و اخلاق مثل سگی تو را با دندانش گرفته و هرچه خودت را میتکانی رهایت نمیکند، رهایت نمیکنند.
هرچه خودت را میتکانی رهایت نمیکنند.
اه

مکاشفه

2010-01-30T16:06:00.001+03:30

90 درصد مردم زمانی جذب و یا حتی شیفته ات میشوند که به طنزهاشان از صمیم قلب بخندی.

اصلاحیه

2010-01-27T11:03:00.001+03:30

دارمن نیست و داربن هست.
بدینوسیله اصلاح مینمایم

دارمن

2010-01-27T09:54:00.005+03:30

دارمن تو ایران هم شعبه زد...

البته من به اون صورت ها در جایی غیر از ایران نبوده ام ها. اینو دوتا همکارم که یکی تو آمریکا و یکی دیگه تو کانادا رشد کردن و حالا اینجان ، با ذوق و شوق و جیغ و خوشحالی به هم گفتن و خوب... همکارای خانم همه باهم- واقعا همه باهم- هجوم بردن - واقعا هجوم بردن - به سمت جالباسی که پالتوهاشونو بپوشن و برن گلستان که منوی دارمن رو بگیرن و اشتراک برای معاونت و فرزندان معاونت و سفارش بدن که بیاره. بالاخره سه تا از خانومها با عجله نماینده شدن و رفتن و از اونجا تماس گرفتن که هرکی چه طعمی میخواد..

کلا منظور اینکه شما هم امتحان کنید:

این دارمن یه پکی هست مثل ایس پک. ترکیب های مختلف جالبی از میوه ها تو هر پک هست و شما میتونین اون ترکیب رو امتحان کنید . در مورد اینکه مزه نهایی پک چیه آقای فروشنده راهنماییتون میکنه. این میوه ها توسط یک میکسر مخصوص مخلوط و به صورت پودر آبکی عجیب غریب و خیلی خوشمزه ای در میاد.

مثلا اسم یکی از محصولات : هنداناس شامل خربزه هندوانه و اناناس

دیگری باللی شامل انبه موز آناناس و عسل و شیر و ....

و 20 تا پک دیگر.

کالری هر پک هم در منو مشخصه...

دارمن دوتا شعبه داره - بالکن شرقی گلستان - شریعتی بین پل رومی و صدر

موقع نوش جان کردن یاد من هم بکنید :)

دیگر بسم له هم این جن ها را چاره نمیکند.

2010-01-24T14:17:00.004+03:30

ضمیر ناخوداگاهم عادت کرده است به اینکه هرگاه با فکری عذاب آور یا حتی دغدغه ای میخوابم ، سر ساعت 3.5 صبح بیدارم کند و تا قضیه را حل و فصل نکنم و جوابش را ندهم نگذارد بخوابم. بعد طلبکارانه میفرماید" ببین چقدر عذاب میکشی و بدخواب میشی فردا هم دائم خمیازه میکشی امشب تمامش کن برود"و جهت کنار امدن با خودم یا روشن کردن قضیه انقدر فکر میکنم که که خسته شوم... آنگاه جسمم به خواب میرود؛ اما روح و فکرم بیدار است.
اطراف را میبینم اما قدرت حرکت ندارم. اتاق تاریک و مخوف بر سرم خراب میشود .صدای وحشتناک بال زدن سریع یک پرنده بزرگ درست دم گوشم شنیده میشود و صدای غرش یک دیوبچه. دست و پایم حرکت نمیکند . اما دندانهایم چرا. آنقدر انگشتانم را گاز میگیرم تا روح به بدنم برگردد. سعی میکنم بیدار بمانم تا به آن حال وحشتناک دچار نشوم اما جسمم روح بیچاره را پس میزند و او میپرد و به سرعت در میرود.
بسم اله هم چاره کار نیست. تنها راهش قدم زدن است. چاره دیگری نیست. تا آفتاب طلوع کند.
یکبار خودم را به آن حال تسلیم کردم. گفتم " چیه مگه فکر میکنم مردم. اصلا فکر میکنم دارم ... و بیحس شده ام." اما اگر مرگ چنین باشد بسیار فجیع است.
دیشب کشان کشان خودم را به برادرم رساندم و دراز کشنده! خود را به او چسباندم. هربار که پلکهایم فرو می افتاد چهره چرکین و زخم آلود او را میدیدم بر تن یک اسکلت...و بازهم تلاش برای برگشت به این دنیایی که تا نیمه در آن بودم.
و عاقبتم شد یکساعت خوابیدن پس از طلوع. و بیدار شدن بود و دیدن پنج و خورده ای تماس بی پاسخ از دوستی قدیمی که با شنیدن صدایم از سلامتم خوشحال شد و گفت تمام شب در خواب او بوده ام و بسیار بد ... .

او بس نکند پس من چه کنم؟

2010-01-17T17:21:00.001+03:30

دانستم که صدای بسیار زیبایی دارم و استعداد عظیمی برای خواندن.

وقتی خودم را به اندازه کافی دوست داشتم

2010-01-11T14:43:00.004+03:30

وقتی خودم را به اندازه کافی دوست داشتم
دیگر نکوشیدم نداهای انتقادگر را
از ذهنم بیرون کنم.
اکنون به آنها میگویم:
"از نظرات شما متشکرم"
و بحث میان مان بخوبی و خوشی تمام می شود.

باتغییر و تصرف

آیا

2010-01-11T14:40:00.000+03:30

دارم فکر میکنم برای یک مهره سوخته مبارزه چقدر معنی منده؟

همه در مقابل یکی - یکی در مقابل همه

2010-01-09T14:57:00.003+03:30

برای زندگی در خوابگاه جز این به ذهنم نمیرسید: زندگی نکبتی
اما این روزها دلم برای اون زندگی نکبتی تنگ شده. در واقع برای یک قسمتش.
اینکه وقتی دلت میگرفت اعضای اکیبت (عمدا یا سهوا- رسما یا عرفا، افراد به اکیبهایی تقسیم شده بودند) میخوابوندت رو تخت و بهت مهربونی میکردند و بحثهایی پیش میکشیدند که به نوبه خود دنیایی تعریفی بود و اینقدر روانکاوی و محبت درمانی میکردند تا سرحال میومدی.
این موضوع ربطی به اینکه چقدر مغرور یا درون گرا بودی نداشت، عادت میکردی که مورد توجهی و دوستت دارن و باید برای حتی بغضها و دلتنگیهات جواب پس بدی.
اون موقع افاده هایی هم به خرج میدادیم از نوع حریم خصوصی من کجاست و غیره که غالبا بیفایده بود(شاید بخاطر سن و سالمون)
اونچه به سر اعضای اکیپ خودم الان اومده اینه که همه دوستیها و درددلها و نزدیکیها رو دادند و یک شوهر اختیار کردند.
همه رو دادند و یکی گرفتند و تازه نهایت تلاششون اینه که زندگیشون رو علیرغم مشکلات خوب و دوست داشتنی جلوه بدن. شاید و انشااله خوشبخت باشند اما مساله تو حفظ ظاهرو بی اعتمادی بین همون دوستاست.
امروز میرم پیش یکیشون که سرم رو بذارم رو شونه هاش و گریه و درددل کنم.
بی هیچ غروری.

2010-01-07T08:17:00.001+03:30

چه معنی داره یه کاغذ A4 رو بایک خط موازی طول از وسط نصفش کنم و بدها و خوبهای مهاجرت به ارومیه رو تو هر ستون بنویسم تا تصمیم بگیرم ... .همینکه روز روشن وسط دیماه تو آپارتمان زیر یک سال ساخت طبقه 4 بالای همکف یه سوسک بزرگ گهوه ای ببینی کافیه که تصمیم درست رو بگیرم...(از دیدن یه تین ایجرشون صرفنظر کردم و یدور سم پاشی خونه رو ریفرش نمودم).
اینجوری دیگه لازم نیست از اینکه مبلام قهوه ایه نگران باشم و رو نوک نشمن گاهش با ترس بشینم یا اینکه کمد لباسم بغل حمومه مجبورم کنه لباسامو درست مثل اینکه نجسن با نوک دوتا انگشتام بگیرمشونو بتکونمش و بازم با ترس و لرز بپوشم که مبادا تو سوراخ سمبه هاش سوسک باشه. کفشهامم دیگه رو تلویزیون نمیذارم که تو ارتفاع باشه... گرچه این جنریشن جدید دیسگاستینگشون حال داره 4 طبقه فاضلابو بیاد بالا و تپل مپلم بود نکبت... .
فکر کن برم یه جای خنک با مردم خنک و -حالا فوقش کمی افاده ای- اینم البته از متشخص بودنشونه خوب. تازه من از همون اولها شهرهای بغل مرزو دوست داشتم. چه قشنگ آذری حرف میزنن چه غلیظ چه با اصول،آخر هفته ها آنکارا و استانبول رو شاخشه. اصلا همون جا (ترکیه) ادامه تحصیل میدم و بعدها میشه دورتر هم رفت ...با صدای مهران مدیری: مامان

کین عمر طی نمودیم--اندر امیدواری

2009-12-23T16:19:00.000+03:30

مرهم به دست و مارا مجروح میگذاری

صراط المستقیم

2009-12-22T14:45:00.001+03:30

و راهیست که مستقیم است و هرکه به زعم خود در آن است و هرکه در راه او(هرکه) نیستند گمراهانند.

لغتنامه فارسی

2009-12-03T10:08:00.001+03:30

شنگیدن : هرگاه در میان مجموعه از مردان با مناسبات یکسان با فرد ، کنش های فرد در قبال مردان مجرد، با مردان متاهل به میزان قابل ملاحظه ای متفاوت باشد، فرد به اصطلاح دارد میشنگد.
غیر اززمانی که پای عشق در میان است که تنها در یک مورد اتفاق می افتد و چون همه چیز باهاش توجیه پذیراست، قابل چشمپوشی میباشد .گرچه معتقدم عشق بودار را میشود در نطفه خفه کرد و جلوی گسترشش را گرفت... .

بی هیچ دلیلی

2009-11-30T16:59:00.002+03:30

بعضی روزا آدم خیلی خسته تر میشه، هیج ربطی هم به عواملی که کشفشون کرده نداره
وقتی شارژ عصبی شده ، کتونی پوشیده، به جای صبح دیشب حموم رفته، تکرار ویکتوریا رو صبح ساعت 7 نگاه نکرده،
کار خیلی خسته کننده ای هم نکرده، سر کار جیم نزده و بدو بدو گلستان نرفته، مدیرشم نبوده و اون روش شده بره از دستشویی بالا استفاده کنه و مشکل رضا عطارانی نداشته،کمربند شلوارش تنگ نبوده، مانتویی که گردنش رو درد میاره نپوشیده،
از تموم روزا خسته تر میشه... بی هیچ دلیلی

بی هیچ دلیلی دوستت دارم...

نه ...واقعا؟

2009-11-30T16:19:00.002+03:30

این فرنگیها چرا روز اول هفته رو شنبه میدونن بعد بهش میگن weekend؟
اصولا روز شروع کار نباید اول هفته باشه؟
نه جدا 24.5 میلیون؟

مظلوم حسین وای!

2009-11-30T15:36:00.003+03:30

همیشه
هر جایی
یه عنصر ذکوری اعم ازیه آقازاده، یا پسر معاون مدیر عامل،یا ته تغاری خونه، یا تنها و تنها یک موجود ذکور بخاطر ذکور بودنش
موجوده یا اگر نیست بلاخره سر و کله اش پیدا میشه تا حق مسلمتو بخاطر ذکور نبودنت له کنند و نابودت کنند و در اخر تو هم به همون جفاگران میپیوندی...
کفرم درومده تو این همه سال.
چیز زیادی نمیخوام--- توقع زیادی ندارم---فقط خود من رو بپذیرند-- من رو---همین

سوقپیقی

2009-11-29T10:52:00.002+03:30

اینکه شرکتمون دوتا دفتر نزدیک بهم داره و کارمندانی به عنوان نوعی پستچی مرتبا نامه ها و مرسولات بین دو دفتر رو جابجا میکنند
جریانات پستی مفرحی رو بین یکی از پرسنل دوست و همکار اون دفتر ایجاد کرده که امروز دیگه آخخخرش بود . اولش با نقاشیهای بچه گونه ، نوشته های بیمزه و بامزه و پوستر هایی از افراد دوست داشتنی حکومت! شروع شد که به شکل یه نامه کاری مهر موم شده (با چسب نواری البته) بیخبر میومد یا در پاسخ توسط من که زور میزدم ابتکارجدیدی به خرج بدم بازهم غافلگیرانه جواب میگرفت. کم کم کار به ردو بدل ترشی و گل کیک تولد و دم پختک با لوبیا چشم بلبلی رسید ... تا اینکه امروز پستچی یه پاگت نامه A3
پف کرده برام آورد که باز مهر و موم شده بود و توش پر بود از بسته های قاشق چنگال یبار مصرف و نمک پیک نیکی ودستمال کاغذی.
یعنی چند وقت از هر رستورانی که غذا سفارش داده بودند و از این بسته های ترکیبی خوشگل بود جمع کرده بودند و برای پیک نیکهای
من فرستاده بودند... و در جواب ایمیلهای ذوق زده من گفتند الهی قربون دلم برند که با اینگونه چیزها شاد میشود و ...آخیییییییثیی
وایییییییییییییییییییییی/...هنوز نیشم بازه...

با لهجه فارسی1

2009-11-25T10:00:00.002+03:30

باید... بعد از دو ماه...اعتراف کنم که ....از مادری کردن...خسته شدمم...اصلا...تو...درباره من...چی فکر میکنی؟...هان؟؟

2009-11-21T14:47:00.004+03:30

یکی از تصاویری که از دوران پیری در ذهن داشتم مغازه داری و فروشندگی کتاب، لوازم تحریر و به ویژه انواع و اقسام سررسید بود. یک چیزی تو مایه های خانم فروشنده کتابسرای کلک میدون کاج که یه پیرخانم مامانی و خوش صحبته که کافیه سرتو 45 درجه بچرخونی سمت یه نوشت افزاری یا با نوک انگشتت یه کتابی رو تورق کنی تا بیاد و یه دنیا برات ازش حرف بزنه (وعمدتا از انتخاب بالقوه ات انتقاد میکنه). البته در این مورد همیشه این مشکل رو متصور میشدم که حتما سر دوماه ورشکسته خواهم شد.
نه چون نصف خودکارها رو تست میکردم و تو هر برگ سررسیدی چیزی مینوشتم بلکه به جهت اینکه لازمه فروشندگی رو بی صداقتی و زبون بازی میدونستم و فرق گذاشتن بین خریدارها و غالب کردن جنس بنجل به برخی و دراوردن جنس ویژه نوبرونه برای برخی دیگر از زیر پیشخون، گفتن قیمت متفاوت بر حسب ظاهر خریدارها و عدم رعایت قانون کاملا درست همیشه حق با مشتریست و... .
در این خیالات و تصورات بودم تا اینکه که یکی دوروز غرفه دار شرکت محترم در نمایشگاهی با یک عنوان عریض و طویل شدم.
قبل از شروع کار مسئول روابط عمومی گفت که هر کاتالوگی رو به چه تیپ ادمی بدیم و چه اطلاعاتی از کدوم پروژه رو به کی بگیم و به کی نگیم و... تازه قبل از ایشون هم در جلسه داخلی واحد، سرپرست محترم در باره پیچاندن اطلاعات سرمایه گذاری از روابط عمومی سخنانی رو ایراد کرده بودند و لم هایی را اموزش داده بودند.
خلاصه اینکه به دو ساعت نکشیده بود که من تبدیل به یک نوع مغازه دار حرفه ای شدم که در موقع بیکاری رهگذران را با دقت و وسواس چشم چرانی میکردو درهنگام مراجعه مشتریان به راحتی میگفت همین الان کاتالوگ ها تمام شدها... یا با نگاه به ظاهر طرف به جوابی با سر اکتفا میکرد ... با دیدن یکی از ایادی حکومتی بلافاصله گرانترین اشانتیون را رو میکرد.. برگه های سرمایه گذاران را جهت ارائه به سرپرست محترم دودر میکرد،در پاسخ کسی که نام خارجکی نا آشنایی را به عنوان متد یا تجهیزات بکار برده شده در پروژه ها میپرسید تماما جواب "بلی البته" میداد و بدتر از همه اینکه راه به راه برای منزل اشانتیون کش میرفت...چنین میبود تا اینکه
در کمتر از یکروز خداوند زد پس کله ام . کیف پولم رو برای مدتی گم کردم و به صرافت توبه افتادم و از تنها کسی که دم دستم بود یعنی خانم روابط عمومی جهت اشانتیونها حلالیت گرفته و کپی برگه های سرمایه گذاری را در اختیارش قرار دادم و راجع به بقیه ای که هرگز نخواهمشان دید... چه میدونم خدا کریمه

موافقم

2009-11-14T08:20:00.001+03:30

اگه هر مادری اول تو گوش پسر خودش بزنه وقتی راننده های خانم رو مسخره میکنه، راننده های مرد انقدر وقیح نمیشن.

:)

2009-11-11T15:18:00.003+03:30

امسال تولدم یه حال و هوای خاصی داره.
برعکس چند تا تولد اخیرم دوسش دارم.
دلم برای همه اونایی که تو سالهای نوجوونی کنارم بودن -و الان اصلا یادشون نیست تولدمه - تنگ شده.
دلم تنگ شده...
و این حالو دوست دارم.

خیلی بیربط

2009-11-11T14:41:00.002+03:30

1- و اما "ماریانا مندوزا" به سن قانونی رسید ومیتونه برای زندگیش تصمیمات دلخواه رو بگیره.
2-تو زندگینامه همسر پیکاسو یه قسمتی اینطوری بود که: در 21 سالگی تصمیم گرفتم به دوشیزگی خود پایان دهم ، پسری در همسایگیمان بود که در کودکی همبازیم بود. به نزدش رفتم... .
3- امروز مامانمان اجازه نداد تولد 28 سالگیمان، یه سفر یروزه بریم شمال ، حتی با همراهی برادرمان.... به استفاده حداقلی از ابتداهای جاده چالوس هم: حرفش رو نزن ، ولی یه فکرهایی به سرمان زده است کمی خطر ناک... شاید هم تصمیم خاصی بگیریم کسی چه میداند.

... جاده فیروزکوه، طالقان ، فشم، رودهن یا شده باشه حتی مخصوص کرج ، به جاده خواهیم زد= خلاف ترین تصمیم ما

2009-11-09T15:28:00.005+03:30

احنمالا تو طالع بینی این هفته متولدین آبان نوشته شده:

بزودی یک تماس جالب و هیجان انگیز خواهید داشت.

و این هم:

مراقب اطرافیان خود باشید، بدخواهانی دارید .بر تلاش خود بیفزائید.

;;;;

یک تماس هیجان انگیز از یه "آخر لر" بعد از 5 سال بیخبری داشتم که کلی صفا داد. نسترن یه کوچولو هم تکون نخورده ، کمی سکسی تر، اما همونه که حس جوونی از دست رفته رو تو وجودت تزریق میکنه.

و این بدخواهان و منتقدین شاید همون م. کبیره (به قول سمی) که نمیدونم، واقعا نمیدونم کجای این امپراتوریه بزرگش رو تنگ کردم....
دست مریزاد شوهر و پدر شوهر جدیدم.

لطفا مرابشوئید

2009-11-07T14:40:00.000+03:30

بدون شرح

اندر احوالات مشوق رژیم من

2009-11-07T08:22:00.006+03:30

1- با لحنی بسیار دلسوزانه و حق به جانب:
"صبحانه حتما کله پاچه بخور تا تقویت شی... کسی که به رژیم به این سختی میگیره باید قوت داشته باشه!"

2- وقتی از خوردن چلوکباب کوبیده چرب و چیل به حد مرگ عذاب وجدان دارم:
"اصلا ناراحت نشو من چند ساله این رستوران رو میشناسم غذاهاش با سبزیجات و مواد سالم و بدون روغن تهیه میشه، مخصوصا کوبیدش!!"

3- وقتی ازش میخوام یه نوشیدنی مناسب برام بگیره:
"بجای نوشابه لایت ایستک گرفتم که هم رژیمی تره هم سرطانزا نیست"
... هم طعم انار داره لابد!

نیازمندیها

2009-11-05T09:45:00.002+03:30

در راستای تکمیل کم و کسریهای اسباب و اساس منزل - که امروز عصر طبق لیست به شاپینگ خواهم پرداخت- به دو عدد پوستر آقا ترجیحا خندان جهت پادری حمام و دستشوشی نیازمندم.
(اونایی که تخم مرغ روش نمیشکنه بیشتر جواب میده)

بهار

2009-10-31T13:30:00.003+03:30

محکم و قاطع بهش گفتم:
- برگرد
با تعجب گفت:
- چرا چطور؟
- تا باهات رفت و آمد کنم.
چند لحظه ساکت شد و بعد از ته دل خندید.
دلم برا خنده هاش تنگ میشه .خیلی.
هنوز امید وارم برگرده... ولی حالا عجالتا مونده ها رو دریابیم تا هستند.

کیک تولد یک اغتشاشگر

2009-10-20T17:49:00.006+03:30

لطفا این کیک اغتشاشگر ساواکی منافق برانداز را شناسائی و معرفی نمایید.

لعنت و تف و نفرین

2009-10-13T08:02:00.006+03:30

دیروز به اتفاق همسر فعلی مهمان همسر سابقم و همسر فعلیش بودیم.
با وجود اینکه در اصل این همسر سابقم بود که منو طلاق داد- و غرور من هنوز به هیچ وجه ترمیم نشده - با اعتماد بنفس تموم با لحنی که برای خودم هم خیلی غریبه و تازه بود شروع به نطق کردم که در همون حین آدامسی که نیم ساعت پیش قورت داده بودم و هنوز بیخبر همونجاها ته تهای گلوم مونده بود, برا حدود دو دقیقه حین نطق صدای منو بکل قطع کرد و اشکم رو دراورد .
بازم با اعتماد بنفس ساختگی دورو بر و نگاه کردم و گفتم: آب نیست این ورا؟؟ ولی همه حتی همسر فعلیم بدون هیچ عکس العملی بهم زل زدن و کاری نکردن. از اون لحظه های ت... بود که یه شکاف در زمین درست زیرپام نهایت آرزوم بود.
... این جلسه خیلی برام مهم بود . حالا که نظرات خوبی داشتم و از طرف آتو گرفته بودمو همه چی میتونست بر وفق مراد باشه این عوضی از کجا پیداش شد؟
نتیجه دوم: nobody loves me

شعار شبانه من

2009-09-29T10:12:00.004+03:30

در مسير برگشت به خونه، تو خيابون ف. يه چراغ راهنمايي هست كه خيلي زود قرمز ميشه وخيلي طولاني قرمز ميمونه.
براي انتظار نكشيدن گردش به راست ميكنم، بلوار ش. رو تا آخر ميرم و دور ميزنم و از يكي از كوچه ها ميانبر ميزنم.
بلوار ش. تاريكه و درختها و گياهاي وسط بلوار انبوهند.
هر شب سرمو نزديك پنجره ماشين ميبرم و تو طول بلوار يكي دو تا فرياد مرگ بر ديكتاتور جوندار ميكشم.
بعد آسوده و خوشحال از جلوي رهگذرهاي متعجب رد ميشم و ازاونجائیکه ما بیشماریم، با خودم حس ميكنم كه اونها هم خيلي حال كرده اند.

نمايش ترومن by ضرغامي

2009-09-21T13:42:00.010+04:30

فيلم نمايش ترومن (trueman show) : داستان زندگي فردي كه آدمهاي خونواده محل و شهرش بازيگر بودند. تمام زندگيش از رحم مادرتا حال (30 ،35 سال) با دوربين هاي مخفي فيلمبرداري ميشد و بصورت زنده ازكانالي تحت عنوان نمايش ترومن پخش ميشد. شهرش به نوعي يه شهرك سينمايي پر از دوربين تو گوشه و كنار بود. بيننده كم كم همراه ترومن متوجه قضيه ميشد. درك اين قضيه هم معنا بود با گذر از كودكي ذهني ترومن به بلوغ كه به عنوان نوعي تحقيق زنده ثبت ميشد. يادمه اولين بار كه متوجه شده بودم آدمهاي تو خيابون سياهي لشگرهايي هستند كه ترومن رهگذر تصورشون ميكنه، يه زن با كت دامن قرمز رو نشون كردم تا مطمئن شم.
زن بارها از اين ور كادر وارد ميشد از اونور خارج. يه بار رهگذر خيابون بود يبار تلفن ميزد يه بار روزنامه ميخريد. بقيه هم همينطور، رفت و آمد ميكردند كه خيابون شلوغ و عادي به نظر ترومن بياد.
اين رفت و آمد جمعه صبح تو تلويزيون ضرغامي برام تداعي شد. وقتي جمعه با حسرت فراوون از تلويزيون ضرغامي روز قدس و نگاه ميكردم به مدد مطالعات سينمائيي به ويژه پشت صحنه و علاقه فراووني كه هميشه به اين مقوله داشتم ، توجهم جلب شد.البته اينكار خيلي ناشيانه و ضعيف و همراه نوعي درماندگي انجام شده بود(نقد كارگرداني هم بلتم). به وضوح ديدم مسير كوچكي رو از انتها با اتوبوس بستن - كه با عكسهايي كه بعدا به دستم رسيد، سد دفاعي چند لايه گارديها رواونورتر ديدم كه مردم عادي روبه اون محوطه راه نميدادند- تو محوطه افرادي تو چند تا گروه حدودا 20 نفره با پلاكاردها و خيلي علائم مشترك ديگه ميرفتند و ميومدن . دوربين هم با اونها ميرفت و ميومد. اونجا هم پيرزني رو نشون كردم و چندين بار ديدمش.
قبلا هم از يكي از دوستان كه براي سر در آوردن از حدود جمعيت حكومت مدارها به حماسه اقتدار! رفته بود برام تعريف ميكرد كه مردمي رو با اتوبوس آوردند و آقاي فيلمبردار بهشون ميگفت بريد اونور حال اونجا رو دور بزنيد كه زياد بنظر بيايد حالا برگرديد...
يه شباهت جالب ديگه با نمايش ترومن حركت دوربين بود كه يه لحظه سوتي ميده و ميره جايي كه نبايد بره و هول و ناشيانه برميگرده. دوربين ضرغامي و ارباباش هم برا چند لحظه كه ميخواست از كلوزآپ خارج شه فضاي بسيار خالي دور اين گروههاي كوچك رو نشون ميداد و مجبور ميشد سريع زوم كنه. خلاصه كمدي بود به مولا.
ياد بچگيها كه خانم رهبري به زور مجبورمون ميكرد بريم راهپيمائي روز قدس و 22 بهمن اونم از نوع حكومتيش بخير.
ياد آزاده و بهارك كه باهاشون ترومن شو رو ديدم هم بخير.
آزاد شدن روز قدس به دست اكثريت سبز ايران هم مبارك.

دوره ها

2009-09-14T12:18:00.003+04:30

يه جائي يه تحقيقي انجام شده بود و نتيجش اين بود كه سه تا فاكتور در آدمي به صورت تناوبي تغيير ميكنه . هر يك از اين سه تا دوره تناوب معين و مخصوص به خودشون دارن و تناوبا مثبت و منفي ميشن. براي هريك از حالتهاي مثبت و منفي هم يكسري صفتهايي ذكر شده بود (اعدادش دقيقا يادم نيست)

1- حالت جسمي با تناوب 21 روزه ؛ منفي: خستگي- كوفتگي بدن- بيحالي ضعف
2- حالت فكري: با تناوب 16 روزه؛ منفي : قفل ذهن-عدم درك و قوه تحليل صحيح و عدم خلاقيت و اينا
3- حالت روحي: با تناوب 26 روزه ؛ منفي: كه اظهر من الشمسه - اين اصطلاح رو از رئيس جديد ياد گرفتم-
منظور تحقيق كلا اين بود كه به اوضاع و احوال خودتون اشراف داشته باشيد و تصميم گيري ها و امور مهم فكري و ...رو بي موقع انجام نديد كه بعدا پشيموني بياره . خروجيش به درد مديرها هم ميخوره كه نيروهاشون رو درك كنند.

همه اينا رو گفتم كه بگم امروز من تو هر سه تاش تو سيكل منفي ام و 2 ساعت ديگه با رئيسم يه جلسه نسبتا مهم دارم
يه چيز ديگه هم به ذهنم ميرسه كه حال گفتنش و نوشتنش رو ندارم.

پس از كوچ

2009-09-07T14:28:00.003+04:30

- سلاخي ميگريست:
به قناري كوچكي دل باخته بود

ميتونم تصور كنم وقتي آيدا بعدها حاشيه نوشته ها و پيشنويسها و حتي كاغذ باطله هاي استاد رو دونه به دونه براي بارها بازخوني ميكرده ، چطوري اين تك بيت رو كناره يه برگه پيدا ميكنه . حاصل اين كاويدنها كه مطمئنم بارها ازاشك آيدا تر شدن، ميشه :
مدايح بي صله احمد شاملو

با خودم - با خدا

2009-09-05T13:23:00.003+04:30

فكر كن صاحب يه ثروت افسانه اي و بيحساب باشي شامل تمام ذخاير نفت ايران + يه قشون عظيم مجهزبه انواع سلاح + كلي نوكر و چاكر و بله قربان گو،،، و بدتر يا بهتر از همه جماعتي كه تورو نماينده خدا ميدونن و يه جورايي از آسمون افتادي براشون. بعد مطابق ميل يا مصلحتت كاري - كه يه كوچولو بيعدالتي هم توش هست- با رعيتت ميكني و اونا يه كوچولو شاكي ميشن و تو يه كوچولو احساس خطر ميكني.
واقعا ميتوني قضاوت كني كه براي از دست ندادن همه اينها چند درصد ازپتانسيل قساوت و ددمنشيت رو خرج ميكني؟
ميتوني قضاوت كني؟
.
.
.
يا اگر به خاطر پاره اي از عقايدت كه محكم بهشون ايمان داري اسير بشي ... بعد در معرض تجمعي از آموخته هاي روان شناسي شكنجه قرار بگيري -به نوبه، جسما هم به خدمتت برسن- واز عزيزت در مقابل چشمت هتك حرمت بكنن و چند تا جوون رو مقابلت آتيش بزنن و ... چقدر امكان داره بشكني و اقرار كني عقايدت توهم بوده و پسشون بگيري؟؟؟
از خدا ميخوام در مورد هيچكي قضاوت نكنم تا خودم در همون شرايط محك نخوردم يا حتي تا حدي لمسش نكردم.
يا نور : كمكم كن بدون تعصب فكر كنم ، قضاوت كنم و تصميم بگيرم.

سلام

2009-09-04T19:32:00.012+04:30

در اين ظلم بيكران كم چيزي نيست اگر هر روز تازه بشيم وتازه بنويسيم وهمديگرو تازه كنيم ...

تا اين لحظه تو اين عمر 28 ساله ايمان آوردم كه مي‌شه هرروز از نو شروع كرد ، ميشه دوست داشت و دوست داشتن رو ياد داد .

حتي به اونهايي كه بزرگترين غم رو به دلم ميارن، اونهايي كه خون دوست‌ها، همكلاسي‌ها و هموطن‌هاشون رو به راحتي مباح مي‌دونند. با طراوت باشيد، با من؛ سلام!